Με τον όρο βλαισό μεγάλο δάκτυλο (ή αλλιώς κότσι) αναφερόμαστε στη σύνθετη παραμόρφωση που επισυμβαίνει στη βάση του μεγάλου δακτύλου του ποδιού, η οποία προκαλεί ανωμαλία στη δομή όλων των δακτύλων. Κατά την πάθηση αυτή, διογκώνεται η άρθρωση του μεγάλου δακτύλου του ποδιού, με αποτέλεσμα ο μεγάλος δάκτυλος να αποκλίνει σταδιακά προς τα έξω, ενώ το πρώτο μετατάρσιο αποκλίνει προς τα έσω. Ως αποτέλεσμα αυτής της πάθησης, ο άξονας του δακτύλου αλλοιώνεται και δημιουργείται μια εξόστωση. Σε προχωρημένο στάδιο της πάθησης, το δεύτερο δάκτυλο δεν έχει χώρο με αποτέλεσμα να εφιππεύει του μεγάλου δακτύλου. Πρόκειται για μια από τις συχνότερες παθήσεις του ποδιού η οποία χαρακτηρίζεται ως εκφυλιστική, αφού η παραμόρφωση γίνεται εντονότερη με το πέρασμα του χρόνου. Εκτός από τα αισθητικά προβλήματα, η πάθηση αυτή δημιουργεί και λειτουργικά, καθώς η βάδιση και η χρήση υποδήματος προκαλεί πόνο.
Πώς δημιουργείται ο βλαισός μεγάλος δάκτυλος;
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση του βλαισού μεγάλου δακτύλου. Η πολύωρη χρήση στενών και ψηλοτάκουνων υποδημάτων μπορεί να προκαλέσει την παραμόρφωση του πέλματος και να δημιουργήσει προβλήματα στη δομή του. Αυτός είναι και ο λόγος που οι γυναίκες υποφέρουν συχνότερα από αυτή την πάθηση. Επιπλέον, ο παράγοντας της κληρονομικότητας σχετίζεται σημαντικά με την εμφάνιση της πάθησης καθώς, τις περισσότερες φορές, το κότσι οφείλεται στην ελαττωματική δομή του ποδιού. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η οστεοπόρωση αλλά και η βλαισοπλατυποδία φαίνεται πως μπορούν να προκαλέσουν την παραμόρφωση των οστών.
Ποια είναι τα συμπτώματα της πάθησης;
Τα συμπτώματα επιδεινώνονται όταν ο ασθενής φοράει στενά υποδήματα καθώς τα δάκτυλα πιέζονται. Στα κύρια συμπτώματα περιλαμβάνονται:
- Οίδημα, ερυθρότητα και πόνο πάνω από την άρθρωση
- Πόνος στο πέλμα
- Οίδημα στη βάση του βλαισού μέγα δακτύλου
- Περιορισμένη κίνηση της άρθρωσης
- Παραμόρφωση των υπόλοιπων δακτύλων
- Σκληρύνσεις στο σημείο τριβής των δακτύλων
Πότε ενδείκνυται η χειρουργική αποκατάσταση;
Καθώς η συντηρητική θεραπεία του βλαισού μεγάλου δάκτυλου δεν θεωρείται αποτελεσματική, η χειρουργική αντιμετώπιση είναι εκείνη που θα ανακουφίσει τον ασθενή από τον πόνο και θα εμποδίσει την περαιτέρω παραμόρφωση των δακτύλων. Η χειρουργική παρέμβαση κρίνεται αναγκαία στις περιπτώσεις που η μη χειρουργική θεραπεία αποτυγχάνει να ανακουφίσει τα συμπτώματα της πάθησης.
Ποιες είναι οι διαθέσιμες επεμβατικές τεχνικές;
Για τη χειρουργική αποκατάσταση του βλαισού δακτύλου έχουν καταγραφεί πάνω από 150 διαθέσιμες τεχνικές. Στόχος του χειρουργείου είναι η ευθυγράμμιση του άξονα του οστού και η απομάκρυνση της εξόστωσης. Οι συνηθέστερες επεμβάσεις που εφαρμόζονται είναι η οστεοτομία και η ανακατασκευή μαλακών μορίων. Πλέον, εφαρμόζεται η ελάχιστα επεμβατική τεχνική, κατά την οποία χρησιμοποιούνται μικρές τομές ενός εκατοστού, μειώνοντας έτσι τον μετεγχειρητικό πόνο. Έτσι, ο ασθενής παραμένει στο νοσοκομείο για μόνο λίγες ώρες, ενώ η κινητοποίηση του είναι άμεση. Η επιλογή της χειρουργικής επέμβασης είναι εξατομικευμένη καθώς λαμβάνεται υπόψιν το ιστορικό του ασθενή. Επιλέγοντας την κατάλληλη επεμβατική μέθοδο, το θεραπευτικό αποτέλεσμα είναι μόνιμο και ο ασθενής δεν ταλαιπωρείται από την επανεμφάνιση της πάθησης.
