Η αρθροσκόπηση του ισχίου αρχικά περιγράφηκε το 1931, όμως αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια κυρίως λόγω της ανάπτυξης των αρθροσκοπικών εργαλείων τα οποία είναι εξιδεικευμένα αποκλειστικά για χρήση στην άρθρωση του ισχίου. Με τη χρήση μικρών τομών και ειδικών εργαλείων, ο χειρουργός είναι σε θέση να δει και να επιδιορθώσει βάβες των αρθρώσεων. Συχνά η αρθροσκόπηση συνδυάζεται και με τη χρήση άλλων βιολογικών θεραπειών:
- Έγχυση βλαστοκυττάρων
- Χόνδρινων ικριωμάτων
- Nano Fractures
Η αρθροσκόπηση του ισχίου είναι μια επέμβαση ελάχιστης επεμβατικότητας που εξασφαλίζει ελάχιστες χειρουργικές επιπλοκές, ελάχιστο τραυματισμό των μαλακών μορίων και των νευροαγγειακών δομών και μικρότερο χρόνο αποκατάστασης.
Παθολογία που αντιμετωπίζεται με την αρθροσκόπηση ισχίου:
- Ρήξεις επιχείλιου χόνδρου
- Αφαίρεση ελεύθερων σωμάτων
- Οστεοχονδρικές βλάβες
- Μηροκοτυλιαία πρόσκρουση
- Σηπτική αρθρίτιδα
- Υμενίτιδα
- Θυλακίτιδα
Η παραμονή των ασθενών στο νοσοκομείο διαρκεί συνήθως μια μέρα. Η βάδιση επιτρέπεται άμεσα μετεγχειρητικά με την χρήση βακτηρίων, ακολουθεί πρόγραμμα Φυσιοθεραπειών το οποίο σχεδιάζεται ανάλογα με την πάθηση.
Παρ’όλο που η αρθροσκόπηση του ισχίου έχει πλεόν καθιερωθεί σαν μέθοδος επιλογής για τις προαναφερθήσες παθήσεις, πρέπει να αναφέρουμε ότι υπάρχουν περιορισμοί και αντενδείξεις. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και χρειάζεται εξατομικευμένη αντιμετώπιση.
